Nieuregulowaną wierzytelność można uznać za nieściągalną i zaliczyć w ciężar kosztów wyłącznie wówczas, gdy została uprzednio zaliczona do przychodów, nie została odpisana jako przedawniona oraz gdy jej nieściągalność udokumentowano w sposób przewidziany w ustawie o pdof. Wskazane warunki powinny zostać spełnione łącznie - brak chociażby jednego z ustawowych kryteriów powoduje, że nieuregulowana wierzytelność nie stanowi kosztu. Takie stanowisko zaprezentował Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 29 grudnia 2011 r., nr IPPB1/415-904/11-2/ES.

Z przedstawionego we wniosku o interpretację stanu faktycznego wynikało, że podatnik dokonał montażu systemu hodowlanego na fermie drobiu kontrahenta. Okoliczność ta została potwierdzona fakturą sprzedaży przyjętą przez kontrahenta, z której wartość netto podatnik zaliczył do przychodu w swojej firmie. Miesiąc po montażu miał miejsce pożar, w którym spłonął budynek fermy wraz z urządzeniami. Kontrahent odmówił zapłaty za wskazaną fakturę uznając, że przyczyną pożaru był nieprawidłowo wykonany montaż. Podatnik w tej sytuacji dochodził zapłaty należności przed sądem, a w księgach rachunkowych ujął odpis aktualizujący wartość należności w wysokości kwoty należnej z tytułu spornej faktury. Sąd oddalił pozew wskazując, że kontrahent uznając roszczenie wnioskodawcy wystąpił jednoczenie o zapłatę na swoją rzecz odszkodowania w wysokości przewyższającej wartość faktury i zgłosił zarzut potrącenia z dochodzonej przez podatnika kwoty wierzytelności. Kasacja od powyższego wyroku, o którą wystąpił podatnik, została oddalona.

Pomimo wskazanych okoliczności podatnik uznał, że na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 21 oraz ust. 3 ustawy o pdof, ma prawo przedmiotową wierzytelność potraktować jako nieściągalną i obciążyć nią koszty.

Organ podatkowy stanowisko to uznał za nieprawidłowe. Wskazał przy tym, iż z art. 23 ust. 3 omawianej ustawy wynika, że w przypadku tworzenia przez podatnika odpisów aktualizujących wartość należności, nieściągalność wierzytelności zostaje uprawdopodobniona m.in. wówczas, gdy została ona zasądzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego. Tymczasem wierzytelność podatnika nie została zasądzona prawomocnym wyrokiem sądu. Sąd oddalił bowiem złożony przez niego pozew w związku z uznaniem roszczenia przez kontrahenta. Wobec powyższego, organ podatkowy słusznie przyjął, że nie ma podstaw do uznania, iż wierzytelność ta jest nieściągalna i rozstrzygnął jak wskazano na wstępie.