Brak jest podstaw ku temu, aby za każdym razem, kiedy występuje rozbieżność co do klasyfikacji towarów między organem a podatnikiem, dopuszczać dowód z opinii biegłego. W sytuacji kiedy znany jest skład surowcowy towarów podlegających klasyfikacji, organy mogły dokonać tej czynności samodzielnie, albowiem w sprawie nie są wymagane wiadomości specjalne. Tak uznał NSA w wyroku z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt I GSK 1087/09 (orzeczenie prawomocne).

W wyniku kontroli ustalono, że podatnik (spółka) we wrześniu 2005 r. błędnie klasyfikował sprzedaż wyrobów zawierających w składzie alkohol etylowy. Podatnik przy sprzedaży stosował stawkę podatku akcyzowego w wysokości 0%. Zdaniem organu wyroby te powinny być klasyfikowane do pozycji CN 2207 20 00, jako alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe o dowolnej mocy, skażone, według grupowania PKWiU 15.92.12-00 alkohol etylowy i pozostałe alkohole skażone o dowolnej mocy.

Podatnik złożył skargę do WSA, który ją oddalił. Sąd oddalając skargę stwierdził, że organy podatkowe dokonały prawidłowej klasyfikacji wyrobów. Ocenie organu podlegały wyroby utworzone na bazie alkoholu etylowego skażonego, zatem ocena w zakresie klasyfikacji tych wyrobów zależała, zdaniem Sądu, od tego czy substancje dodawane do spirytusu skażonego nie zmieniają jego właściwości, czy też zmieniają w taki sposób, że otrzymane wyroby posiadają istotne cechy innego produktu.

Sąd zwrócił uwagę, że jednym z dowodów w sprawie są opinie statystyczne i jak każdy dowód podlegają ocenie przez organ prowadzący postępowanie w ramach swobodnej oceny dowodów. Organy podatkowe miały jednocześnie prawo nie uznać wyrażonego w nich stanowiska i samodzielnie dokonać klasyfikacji towarów. Interpretacje - opinie urzędów statystycznych nie są wiążące i nie mają charakteru decyzji administracyjnych. Według Sądu opinia wydana przez Urząd Statystyczny w Łodzi została uznana za dowód w sprawie, jednakże organy podatkowe nie podzieliły wyrażonego w niej poglądu. Zdaniem Sądu w omawianej sprawie nie było również potrzeby powoływania biegłego.

Podatnik złożył skargę kasacyjną do NSA, który uznał, że jest ona niezasadna.

NSA wskazał, że jeżeli chodzi o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, to organ stosuje ten środek dowodowy, gdy w jego ocenie w danej sprawie są wymagane wiadomości specjalne. Przy czym kwestia dopuszczenia tego dowodu pozostawiona została ocenie organu podatkowego.

Natomiast opinie statystyczne, w ocenie NSA, stanowią wyłącznie akt wiedzy organu statystyki publicznej i nie są normami prawa, albowiem nie wynikają z nich bezpośrednio żadne wiążące konsekwencje prawne.