Ustawa z dnia 4 marca 2010 r. o świad­czeniu usług na terytorium Rzeczypos­po­litej Polskiej (Dz. U. nr 47, poz. 278) znowelizowała wiele ustaw, w tym m.in. art. 11 ustawy o rachunkowości określający miejsce prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Księgi rachunkowe mogą być prowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poza siedzibą jednostki albo oddziału (zakładu) m.in. w razie powierzenia ich prowadzenia podmiotowi wykonującemu działalność w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Wynika tak z aktualnie obowiązującego art. 11 ust. 3 ustawy o rachunkowości.

W uzasadnieniu do ustawy nowelizującej podkreślono, że obecnie obowiązująca ustawa o rachunkowości ogranicza swobodę po stronie usługobiorcy, uniemożliwiając polskiej jednostce powierzenie prowadzenia ksiąg podmiotowi działającemu za granicą. Stąd konieczność nowelizacji art. 11 ustawy o rachunkowości. Z nowego brzmienia tego przepisu wynika, że jednostka może powierzyć prowadzenie ksiąg rachunkowych również przedsiębiorcy prowadzącemu działalność w tym zakresie z innego państwa członkowskiego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zmiany art. 11 ustawy o rachunkowości spowodowały konieczność ujednolicenia terminologii. W związku z tym dokonano także nowelizacji ust. 1 i 4 art. 73 ustawy o rachunkowości, które określają miejsce przechowywania dowodów księgowych i dokumentów inwentaryzacyjnych.

Ustawa wejdzie w życie w ciągu 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, tj. 10 kwietnia 2010 r.