Żona nie może złożyć za męża skargi do sądu administracyjnego. Tak uznał WSA w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Go 107/11 (orzeczenie nieprawomocne).

Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Wynika to z art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Należy zwrócić uwagę, że prawo do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu prawnego lub czynności organu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem przysługuje temu, kto wykaże swój interes prawny. Oznacza to, że zaskarżony akt musi mieć związek ze sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego. Treścią interesu prawnego jest bowiem przyznanie wskazanemu przez przepis prawa podmiotowi konkretnego uprawnienia (korzyści) lub nałożenie na niego obowiązku, które można realizować w postępowaniu administracyjnym przez wydanie decyzji administracyjnej. Cechą tego interesu jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Istotę interesu prawnego stanowi jego związek z konkretną normą prawa materialnego, którą można wskazać jako podstawę tego interesu.

W rozpatrywanej sprawie WSA uznał, że skarżąca nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi na skierowaną wyłącznie do jej męża decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, tym bardziej, że decyzja ta nie obejmowała skarżącej.

Zdaniem Sądu kryterium interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi, wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Według Sądu nie zmienia tego stanu rzeczy pozostawanie skarżącej i adresata decyzji w związku małżeńskim. Na gruncie prawa podatkowego z samego faktu małżeństwa nie można bowiem wywodzić interesu prawnego drugiego małżonka w sprawie podatkowej dotyczącej wyłącznie jednego z małżonków. Potwierdzeniem tego jest art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określający co do zasady, że małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.