Skoro ubezpieczyciel nie wypłacił odszkodowania za utracony w wyniku kradzieży ładunek uznając, że przewoźnik nie dochował należytej staranności przy jego zabezpieczeniu w trakcie przewozu, nie można przyjąć, że kwota rekompensaty za ten ładunek, wypłacona przez przewoźnika na podstawie ugody sądowej, stanowi dla niego koszt podatkowy. Takie stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 7 kwietnia 2010 r., nr IPPB1/415-51/10-4/MT.

Z wniosku o interpretację wynikało, że samochód, którym wykonywana była usługa przewozu towaru o wartości 53.000 euro, został okradziony we Włoszech na parkingu dla samochodów ciężarowych. Miało to miejsce podczas postoju kierowcy, zatrudnionego przez podatnika, na obowiązkowy odpoczynek dobowy. Policja włoska nie odnalazła sprawców kradzieży i sprawę umorzyła. Podatnik wystąpił do ubezpieczyciela o wypłacenie odszkodowania z ubezpieczenia OC przewoźnika drogowego. Ubezpieczyciel odmówił jednak dokonania wypłaty, z uwagi na to, że parking, na jakim zatrzymał się kierowca, nie był strzeżony. Podatnik wynegocjował z właścicielem skradzionego towaru ugodę, w wyniku której zobowiązany został do uregulowania kwoty 20.000 euro tytułem pokrycia straty w skradzionym towarze. Ponieważ podatnik uważał, że przy wykonaniu usługi zachowano należytą staranność, gdyż parking, na którym zatrzymał się kierowca, znajdował się przy autostradzie, był oświetlony i ogrodzony, postanowił kwotę tę zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Organ podatkowy uznał jednak, że podatnik nie ma takiej możliwości. Wskazał, że wydatki zaliczane do kosztów uzyskania przychodów muszą być wynikiem racjonalnego i celowego działania, a nie skutkiem zaniedbań czy braku staranności. Natomiast stan faktyczny przedstawiony przez podatnika nie daje podstaw do uznania kwot wypłaconych na podstawie ugody sądowej za koszt podatkowy. Organ podkreślił, że powodem odmowy wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela było zakwestionowanie faktu właściwego dozoru skradzionego towaru. Skoro więc ubezpieczyciel nie wypłacił odszkodowania z powodu niezachowania reguł należytej staranności, nie można przyjąć, iż omawiany wydatek był racjonalny i spełniał przesłanki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o pdof.