Inwentaryzację roczną składników aktywów i pasywów przeprowadza się na ostatni dzień każdego roku obrotowego. Gdy rok obrotowy pokrywa się z kalendarzowym, aktywa i pasywa należy zinwentaryzować według stanu na dzień 31 grudnia. Termin i częstotliwość inwentaryzacji uważa się jednak za dotrzymane, jeżeli rozpocznie się ją nie wcześniej niż 3 miesiące przed końcem roku obrotowego, a zakończy do 15. dnia następnego roku. Taką możliwość dopuszcza art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy o rachunkowości dla większości składników aktywów. Jednak zawsze na dzień 31 grudnia muszą być inwentaryzowane:

• aktywa pieniężne,
   
• papiery wartościowe,
   
• produkty w toku produkcji,
   
• materiały, towary i produkty gotowe, określone w art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy, tj. których wartość jest odpisywana w koszty w momencie zakupu lub wytworzenia.

Ponadto istnieją składniki majątku, które inwentaryzuje się raz na jakiś czas (raz na rok, 2 lata lub 4 lata). Wymienia je art. 26 ust. 3 pkt 2-5 ustawy o rachunkowości. Nie określa się w stosunku do nich konkretnych terminów inwentaryzacji, jednak okres, jaki upłynie między ustalonymi przez jednostkę terminami, nie może przekroczyć okresu wskazanego w ustawie.

Pozostałe składniki aktywów w ramach inwentaryzacji na koniec 2010 r. mogą być odpowiednio spisywane, potwierdzane lub weryfikowane od października 2010 r. do 15 stycznia 2011 r. W praktyce, aby możliwe było porównanie stanu rzeczywistego z księgowym, inwentaryzację przeprowadza się według stanu na koniec okresu sprawozdawczego (miesiąca), tj. np. na dzień 31 października czy 30 listopada 2010 r.

W takim przypadku ustalenie stanu na dzień bilansowy (31 grudnia 2010 r.) nastąpić powinno przez dopisanie lub odpisanie od stanu stwierdzonego w inwentaryzacji przychodów i rozchodów (zwiększeń i zmniejszeń), jakie nastąpiły między jej datą a dniem ustalenia stanu wynikającego z ksiąg rachunkowych. Stan wynikający z ksiąg rachunkowych nie może być ustalony po dniu bilansowym.