Temat likwidacji inwestycji w obcym środku trwałym poruszaliśmy w Gazecie Podatkowej wielokrotnie. Wskazywaliśmy przy tym, że organy podatkowe uważają, iż likwidacją taką w rozumieniu ustaw o podatku dochodowym jest wyłącznie likwidacja fizyczna poniesionych nakładów spowodowana m.in. zniszczeniem, uszkodzeniem, demontażem czy też złomowaniem. W ich opinii nie ma mowy o "likwidacji" inwestycji w obcym środku trwałym w sytuacji, gdy podatnik niezamortyzowawszy jej w pełni, pozostawia wynajmującemu kompletne oraz w pełni przydatne do użytku "nakłady".

Jednocześnie jednak zaznaczaliśmy, że wbrew opinii fiskusa nasza ocena tej kwestii zgodna jest z dającą się zaobserwować tendencją w orzecznictwie sądowym. Sądy z kolei przyjmują, że straty powstałe w wyniku wyzbycia się inwestycji w obcym środku trwałym na skutek ustania umowy najmu lub dzierżawy, mogą być traktowane jako "likwidacja" środków trwałych, o ile nie są spowodowane utratą ich przydatności gospodarczej z powodu zmiany rodzaju działalności.

Jak się okazuje, pod wpływem wydawanych przez sądy wyroków, organy podatkowe dokonują zmiany swojego stanowiska. Widać to m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 12 sierpnia 2011 r., nr ITPB3/423-55/09/11-S/DK, wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy. Organ podatkowy, uwzględniając wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 6 października 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 531/09, oraz wyrok NSA z dnia 26 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 109/10, musiał uznać stanowisko podatnika za prawidłowe.

Spółka, która uzyskała w ten sposób korzystną dla siebie interpretację, w 2006 r. jako najemca zawarła umowę najmu nieruchomości, zgodnie z którą po ustaniu stosunku najmu wynajmujący był uprawniony nieodpłatnie zatrzymać dokonane przez nią ulepszenia. W okresie trwania umów spółka dokonała na tej nieruchomości inwestycji w obcym środku trwałym, które na bieżąco amortyzowała zaliczając do kosztów uzyskania przychodów. Po rozwiązaniu umowy wynajmujący zachował poniesione przez nią nakłady. W tej sytuacji spółka uznała, że może uznać wycofanie inwestycji z ewidencji środków trwałych za jej likwidację, a w konsekwencji niezamortyzowaną jej wartość uznać za koszt podatkowy.

Ponieważ organ nie zgodził się z tym stanowiskiem, sprawa znalazła swój finał na sali sądowej. W efekcie, wydając interpretację uwzględniającą sądowe wyroki, organ podatkowy musiał przyznać, że w chwili rozwiązania umowy najmu wartość nie w pełni zamortyzowanych inwestycji w obcym środku trwałym staje się dla podatnika kosztem uzyskania przychodu.