Pojawiające się w ostatnim czasie zarzuty wobec notariuszy, jakoby zawierane przed nimi umowy między spółdzielniami mieszkaniowymi a osobami nabywającymi własność lokali były nieważne, jeżeli spółdzielnię reprezentowała tylko jedna osoba, z reguły nie znajdują podstaw. Wywołane w związku z tym obawy tysięcy właścicieli byłych lokali spółdzielczych są niepotrzebne.

Wprawdzie w spółdzielniach obowiązuje zasada dwuosobowej reprezentacji, to jednak na podstawie stosownego upoważnienia akt notarialny (np. przenoszący własność lokalu mieszkalnego) może podpisać tylko jeden pełnomocnik. Oświadczenia woli za spółdzielnię składają dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i pełnomocnik. W spółdzielniach o zarządzie jednoosobowym oświadczenie woli mogą składać również dwaj pełnomocnicy.

Powyższe zasady reprezentacji przewidują przepisy art. 54 ust. 1 Prawa spółdzielczego. Niemniej zarząd może udzielić jednemu z członków zarządu lub innej osobie m.in. pełnomocnictwa do dokonywania czynności określonego rodzaju lub czynności szczególnych, w tym np. do zawierania umów przenoszących własność lokali spółdzielczych na dotychczasowych lokatorów, czy też uprawnionych z tytułu prawa spółdzielczego własnościowego. Omawiane upoważnienie wymaga dla swej ważności formy aktu notarialnego. Pełnomocnictwa takiego udzielają, zgodnie z zasadami reprezentacji spółdzielni, przynajmniej dwie osoby upoważnione do reprezentacji spółdzielni (członkowie zarządu, członek zarządu i pełnomocnik). Dalej taki pełnomocnik może już działać w pojedynkę. Zarówno treść, jak i forma pełnomocnictw jest badana przez rejentów przed sporządzeniem umowy przenoszącej własność lokalu.

Wprawdzie błędy zdarzyć się mogą każdemu, niemniej chodzi o sytuacje wyjątkowe. Zdecydowana większość aktów notarialnych, na mocy których odbyły się przekształcenia praw spółdzielczych, doprowadziła do skutecznego ustanowienia odrębnych praw własności do lokali ze specjalnie utworzonymi w tym celu księgami wieczystymi.