Dla stwierdzenia, czy działania podatnika nosiły znamiona prowadzenia działalności gospodarczej decydujące znaczenie ma charakter i zakres tych działań. Sam fakt nieposiadania zarejestrowanej działalności gospodarczej nie jest tu czynnikiem decydującym. Tak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1930/08.

W rozpatrywanej przez NSA sprawie, w wyniku postępowania kontrolnego organ podatkowy I instancji ustalił, że małżonkowie w latach 2004-2005 dokonali łącznie 33 transakcji sprzedaży nieruchomości będących działkami pod zabudowę oraz działkami zabudowanymi. Biorąc pod uwagę całokształt podejmowanych przez nich działań, których ukoronowaniem było zbycie działek (m.in. podział posiadanego przez nich gruntu na działki, uzbrojenie działek, nabywanie nieruchomości w celu ich dalszej odsprzedaży z zyskiem) organ uznał, że małżonkowie w kontrolowanym okresie prowadzili działalność gospodarczą, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o pdof, w zakresie obrotu nieruchomościami. Z tego tytułu określił im zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie zgadzając się z tą decyzją, małżonkowie wnieśli od niej odwołanie. Organ odwoławczy decyzję organu I instancji utrzymał jednak w mocy. Sprawa trafiła do WSA. Sąd rozpatrując ją wskazał, że w kontekście dokonanych przez organ podatkowy ustaleń uzasadnione było twierdzenie, iż sprzedaż nieruchomości nastąpiła w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zdaniem WSA o kwalifikacji danego rodzaju działalności jako działalności gospodarczej nie mogą decydować wyłącznie, czy też przede wszystkim, formalne znamiona tej działalności. Prowadzenie działalności gospodarczej jest bowiem kategorią obiektywną, niezależną od tego jak działalność tę ocenia prowadzący ją podmiot. Nie jest również istotne jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Od wyroku WSA małżonkowie wnieśli do NSA skargę kasacyjną, która została przez Sąd oddalona. W uzasadnieniu NSA wskazał, że dokonanie ustalonej przez organ podatkowy ilości transakcji sprzedaży uprzednio uzbrojonych na koszt małżonków działek, skala przedsięwzięcia, jak również zawodowy i powtarzalny charakter działań nie mogą być uznane za mające charakter incydentalny, jak wskazywali skarżący. W jego opinii działania małżonków wypełniały znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej, w konsekwencji czego orzekł jak na wstępie.