Jeżeli skarżący skutecznie cofnie skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Tak wynika z postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 20 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/GL 1523/10 (orzeczenie nieprawomocne).

Podatnik, który wyczerpał sposoby zmiany lub uchylenia decyzji w postępowaniu podatkowym, może zaskarżyć ją do WSA. Ma także prawo wycofać złożoną skargę. Cofnięcie wniesionej skargi wiąże sąd. Konsekwencją tego jest umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Przy czym sąd ma obowiązek uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.

Należy zwrócić uwagę, że od skarg na decyzje, w tym decyzje organów podatkowych wnoszonych do WSA, pobiera się wpis, który może być stały lub stosunkowy. W sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, pobiera się wpis stosunkowy. Zależy on od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (np. decyzją) i wynosi:

• do 10.000 zł - 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł,
   
• ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł,
   
• ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł,
   
• ponad 100.000 zł - 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł.

Z kolei w sprawach, w których nie pobiera się wpisu stosunkowego, uiszcza się wpis stały, którego wysokość zależy od rodzaju i charakteru sprawy. Minimalna kwota wpisu stałego to 100 zł, maksymalna - 10.000 zł.

W następstwie wycofania skargi nastąpi zwrot wpisu. Sąd bowiem z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Wynika to z art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.