W sytuacji gdy podmiot nabywa prawo do rozporządzenia samochodem osobowym jak właściciel na terenie innego państwa UE lub na terenie państwa trzeciego, przejście prawa do rozporządzenia tym samochodem nie rodzi obowiązku podatkowego tak długo, jak samochód ten nie jest przemieszczony na terytorium kraju. Momentem, w którym może zostać rozpoznane wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu osobowego, jest moment przekroczenia granicy kraju. Tak uznał WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 4 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/GL 1306/09.

Podatnik złożył w oddziale celnym wniosek o wydanie dokumentu potwierdzającego zapłatę podatku akcyzowego z tytułu przemieszczenia wyrobu akcyzowego (samochodu) z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, czyli nabycia wewnątrzwspólnotowego. W tym celu przedłożył deklarację AKC-U. Do wniosków o potwierdzenie zapłaty podatku dołączył m.in. kserokopię zaświadczenia od diagnosty, dokumenty określające cenę nabycia oraz niemieckiej odprawy celnej (T2L).

Organ podatkowy stwierdzając, że zadeklarowana podstawa opodatkowania tego samochodu znacznie odbiega od średniej ceny na rynku krajowym, wezwał podatnika do zmiany jej wysokości lub pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających podania jej w takiej wysokości.

Podatnik poinformował, że "podstawa celna" została ustalona na podstawie dokumentów zakupu wraz z kosztami transportu oraz dokumentów wystawionych przez niemiecki organ celny. Pomimo tego zapłacił wymagany podatek akcyzowy, jednak zwrócił się do organu o "zwrot niesłusznie pobranej dopłaty".

Organ podatkowy odmówił jej zwrotu.

Podatnik w związku z tym złożył skargę do WSA. W jej uzasadnieniu podkreślił, że organ błędnie przyjął, iż powinien on płacić podatek akcyzowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Istotnie bowiem w Niemczech zapłacił należne cło, ale nie zapłacił podatku VAT, co powoduje, że powinien uregulować podatek akcyzowy z tytułu importu, obliczany od ceny nabycia samochodu wskazanej w zgłoszeniu celnym w Niemczech.

Sąd oddalił skargę podatnika.

Jak wskazał Sąd, w literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądowym za wewnątrzwspólnotowe nabycie uznaje się fizyczne przemieszczenie wyrobów akcyzowych, rozumiane też jako czynność faktyczna, z terytorium jednego państwa UE na terytorium drugiego państwa UE, nawet jeśli to następuje w ramach jednego przedsiębiorstwa. W związku z tym każde przemieszczenie przez podatnika wyrobów akcyzowych z jednego państwa UE do innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonej działalności stanowi czynność opodatkowaną podatkiem akcyzowym, odpowiednio jako dostawa lub nabycie wewnątrzwspólnotowe.