Przedsiębiorca ma możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych poniesionych w zagranicznej podróży i prawidłowo udokumentowanych wydatków na: noclegi, przejazdy oraz wartości diet do wysokości określonej w ustawie - jako wydatków mających na celu uzyskanie lub zwiększenie przychodów. Należy przy tym pamiętać, że obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w ciężar kosztów, jest wykazanie niebudzącego wątpliwości związku pomiędzy poniesieniem kosztu a prowadzoną przez niego działalnością. Potwierdza to interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 lutego 2010 r., nr IPPB1/415-898/09-2/EC.

Przedmiotem działalności przedsiębiorcy, który zwrócił się o wydanie interpretacji, jest świadczenie usług polegających na wykonywaniu badań i analiz technicznych. Swoje usługi wykonuje w oparciu o wcześniej otrzymane zlecenia, obecnie głównie z Niemiec. W celu ich realizacji musi często odbywać długoterminowe podróże poza miejsce zamieszkania i siedzibę firmy. Takie wyjazdy oznaczają konieczność ponoszenia wydatków związanych z przejazdami (bilety lotnicze), pobytem w miejscu wykonywania zleconych usług (noclegi w hotelu), jak również ponoszenie zwiększonych kosztów wyżywienia. Wskazane wydatki oraz wartość diet za czas podróży służbowych, do wysokości limitu przewidzianego dla przedsiębiorców w ustawie o pdof, podatnik zalicza do kosztów uzyskania przychodów. Miał jednak wątpliwości, czy w świetle obowiązujących przepisów jego postępowanie jest prawidłowe.

Organ podatkowy wskazał, że aby dany wydatek stanowił koszt podatkowy, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

• musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
   
• nie może być wymieniony w art. 23 ustawy, wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
   
• musi być należycie udokumentowany.

Stąd, biorąc pod uwagę przedstawiony przez podatnika stan faktyczny, rozstrzygnął jak na wstępie.