Przekazanie pośrednikowi do dyspozycji samochodu osobowego będącego własnością spółki, bez pobierania opłat za korzystanie z niego, nie stanowi czynności, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. c) ustawy o pdof. W konsekwencji, w takiej sytuacji brak jest podstaw do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej tego samochodu, stanowiącego środek trwały w spółce. Tak rozstrzygnął Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 24 sierpnia 2011 r., nr IPTPB1/415-69/11-4/KSU.

Spółka jawna zawarła umowę o pośrednictwo ze spółką mającą siedzibę w Budapeszcie. Na podstawie tej umowy pośrednik zobowiązał się m.in. do rozwoju sieci sprzedaży produktów objętych ofertą handlową spółki oraz stałego pośredniczenia przy zawieraniu umów sprzedaży towarów na rzecz osób trzecich, przyjmowania zamówień na towary, współpracy z dystrybutorami i sieciami sklepów oraz kontrolowania płatności klientów spółki.

Realizacja tej umowy ze strony pośrednika powierzona została jednej osobie - wskazanej z imienia i nazwiska. Strony umowy ustaliły, iż w celu umożliwienia jej realizacji spółka przekaże pośrednikowi będący jej środkiem trwałym samochód osobowy, a pośrednik zobowiązany będzie do ponoszenia kosztów normalnej jego eksploatacji. Przekazanie nastąpiło na podstawie umowy o powierzenie samochodu, na podstawie której pośrednik przyjął samochód do korzystania wyłącznie na potrzeby związane z wykonywaniem omawianej umowy, z zastrzeżeniem nieudostępniania go osobom trzecim.

Ponieważ spółka nie pobierała za udostępniony pośrednikowi samochód żadnych opłat, miała wątpliwości, czy w okresie używania samochodu przez pośrednika powinna zaprzestać dokonywania od niego odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. c) ustawy o pdof.

Udzielając odpowiedzi organ podatkowy wskazał, że z powołanego przez spółkę przepisu wynika, iż nie uważa się za koszty podatkowe odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej m.in. środków trwałych oddanych do nieodpłatnego używania - za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania. Zdaniem organu, z którym należy się zgodzić, nie ma on jednak zastosowania w sytuacji opisanej przez spółkę, gdyż w jej przypadku nie można mówić o nieodpłatności świadczenia na rzecz pośrednika. Z konstrukcji umów zawieranych przez spółkę wynika bowiem, że pośrednik zobowiązuje się w zamian m.in. do podjęcia działań o charakterze marketingowym. Wobec powyższego organ rozstrzygnął jak wskazano na wstępie.